Şarkı Sözleri, Şarkı Sözlerim, Şarkılar

Ozanlar Kategorisi

Ozan Ezgini – Marmara Depremi (Ağlar)

Ozan Ezgini – Marmara Depremi (Ağlar)

Vurdu deprem yaralandı Marmara
Ağaç ağlar yaprak ağlar dal ağlar
Onyedi Ağustos yıl doksandokuz
Seher ağlar sabah ağlar yel ağlar

Kocaeli Sakarya Gölcük Yalova
Kan gölüne döndü o zümrüt ova
Değirmen deresi karıştı suya
Dere ağlar sular ağlar sel ağlar

Saraylar villalar kökten söküldü
Feryadımız gökyüzüne çekildi
Millet kan ağladı boynu büküldü
Gelen ağlar gören ağlar el ağlar

Mahşere benziyor görünen izler
Yüreğim yaralı ciğerim sızlar
Yorgun gözler dalgın çevreyi gözler
Bağban ağlar bahçe ağlar gül ağlar

Fay hattı uzundu çok yeri vurdu
Ozan Ezgini’ yim mantığım durdu
Teselli arayıp sazına sordu
Perde ağlar mızrap ağlar tel ağlar

Ozan Kemteri – Niye Demediniz (Gün Olur Da)

Ozan Kemteri – Niye Demediniz (Gün Olur Da)

Gün olur da sabrın senin
Taşar niye demediniz
Beden gitse bile ismin
Yaşar niye demediniz

Dost dostun olur uğuru
Tez geçer bahar yağmuru
Aşıklar yarine doğru
Koşar niye demediniz

Pir elinden dolu içen
İçip de serinden geçen
Ateşten gömleği biçen
Coşar niye demediniz

Kemteri yaşar çağları
Pas tutmuş gönül bağları
Sevgi denizi dağları
Aşar niye demediniz

Ozan Ezgini – İbret Al (Sana Nasihatım)

Ozan Ezgini – İbret Al (Sana Nasihatım)

Sana nasihatım divana gönül
Leyla’dan Mecnun’dan çölden ibret al
Düşersen sevdaya sende yanarsın
Aslı’dan Kerem’den külden ibret al

Deli gönlüm bir sevdaya bulaştı
Yıllar yılı ardın sıra dolaştı
Gemi gibi iskeleye ulaştı
Emeğim boşamı yoldan ibret al

Ozan Ezgini’ yim fidandım daldım
Güldürmedi felek gam ile doldum
Daha yeşermeden sarardım soldum
Laleden sümbülden gülden ibret al

Ozan Kemteri – Bir Tipiye Yakalandım Yaz Günü

Ozan Kemteri – Bir Tipiye Yakalandım Yaz Günü

Bir tipiye yakalandım yaz günü
Nasıl iştir anlamadım ne bilem
Ömrümde görmedim böyle bozgunu
Nasıl iştir anlamadım ne bilem

Bir pınara vardım suyu içilmez
Batağı çok çamurundan geçilmez
Ekini var dikeni çok biçilmez
Nasıl iştir anlamadım ne bilem

Geçti gitti yaşım belim büküldü
Damarlarımdaki kanım çekildi
Ömrümün duvarı çöktü yıkıldı
Nasıl iştir anlamadım ne bilem

Kemteri’yim yad ellere atıldım
Köle oldum elden ele satıldım
Dolu yağdı coşkun sele katıldım
Nasıl iştir anlamadım ne bilem

Ozan Ezgini – Ana (Aşkın Ocağında)

Ozan Ezgini – Ana (Aşkın Ocağında)

Aşkın ocağında hayat yolunda
Eğittin öğrettin ön oldun ana
Alıp kollarına ninni diyerek
Uyuttun büyüttün can oldun ana

Ana oldun vatan oldun yurt oldun
Bizleri yeşerttin sen ise soldun
Enerjin tükendi yarıda kaldın
Öğüttün ömrünü un oldun ana

Ezgini’ yi sardın kemden sakladın
Kin ile nefreti sildin pakladın
Yarenlerden sordun daim yokladın
Büyüttün üstüme gün oldun ana

Ozan Ezgini – Ozan Demek Şair Demek

Ozan Ezgini – Ozan Demek Şair Demek

Ozan demek şair demek saz demek
Yaşar gönüllerde halk ozanları
Gönül birleştirir rûz-i mahşerde
Yaşar gönüllerde halk ozanları

Mertliği savunur namerde dönmez
Hayine uyupta vatanı bölmez
Ozan sevdalıdır kibirli olmaz
Yaşar gönüllerde halk ozanları

Birliğe çağırır sohbette sözde
Söyler geleneğin milletçe özde
Anlatır sevgiyi türküde sazda
Yaşar gönüllerde halk ozanları

Birimiz bin olduk toplandık burda
Gönül kovanından bal yaptık yurda
Lezzeti dağıttık perdede telde
Yaşar gönüllerde halk ozanları

Arayıp sevgiyi huzuru bulan
Halkının önüne kılavuz olan
Ozan Ezgini’ yim eylemen yalan
Yaşar gönüllerde halk ozanları

Yukarı